Javascript Disabled!

Please Enable Javascript if you disabled it, or use another browser we preferred Google Chrome.
Please Refresh Page After Enable

Powered By UnCopy Plugin.

Tradhëti për Shën Valentin

Nga Pirusti News
493 Shikime

Tradhëti për Shën Valentin

Dje i thashë se s’do të vija dot në mbrëmje,
të dy mundohemi të gjejmë mundësi për veten,
s’është e para herë që kalojmë këtë gjendje,
kështu e kemi të ndërtuar bashkarisht jetën,
e di, një femër meriton vazhdimisht vëmendje,
por ja që ndonjëherë duhet të flejë dhe vetëm.

Lirova kravatën pa ngjitur shkallët në majë,
nis zbërtheva kopësën e parë nga këmisha,
u gjenda para derës, në verandë pasandaj,
e po mendoja se ende s’kish’ çelur Narçiza,
kur këndej, ngjitur me vazon e lules Bonsai,
vëzhgova një palë këpucë që nuk i njihja.

Dora më ngriu në ftohtësinë e çelësave në xhep,
portën mu përpara meje s’ma bëri zemra ta hap.
Çfarë paska ndodhur brenda, a çfarë po ngjet?!
Ç’vepër monstruoze a mënxyrë mundem të kap?!
Porta më fshihte prapa saj kushedi se ç’sekret,
më ndante një e përdredhur çelësi, dhe një hap.

Kalova tepër ngadalë nëpër koridorin e errët,
tek dhoma e pritjes pakuptuar hapi më ngeci,
ndeza një çast llampën, doja ndriçim të çelët,
e dora mu shtang, më mbeti ngjitur tek çelësi.
Dy gota bosh, gjurmë që kishin lënë të mjerët
e një shishe e përfunduar vere Vranç Rahoveci.

U frikova nga ç’mund të shihja në dhomën e gjumit,
pulovra e saj kish mbetur mbi tapet, te këmbët e mia,
një mendje më tha tua dëgjoja vrik piskamat e fundit
nën tërbimin e pashmangshëm që drejton pavetëdija;
në mes shishes, grushtimit, thikës, a koqes së plumbit
zgjodha mos të veproja, të prisja heshturazi e të rrija.

Më vërtitej në mendje koka e prerë e Shën Valentinit,
origjina që sot festohet si ditë përkujtimore dashurie,
pas kësaj masakra e Al Kapones në Epokën e Ndalimit
ku pa asnjë shenjë mëshire shpalosi egzekutim mizorie,
ndjeva keqardhje për të miat vite e vite të sakrifikimit
që tani po përfundonin me një akt të ndyrë tradhëtie.

M’u kujtua halla “Në nerva numëro deri në njëqind!”,
m’u kujtua dhe Kanuni që e zgjidhte veç me pushkë,
jo se iu tremba burgut por përbrenda meje një gjind
shkallmonte, shpërthente, shkallonte, gati për luftë.
Mësova pasi demoni përçudnueshëm në mua u grind
se ajo kishte fjetur me shoqen e saj më të ngushtë.

#Andris Lleskai

Ju mund të lexoni edhe...

Pin It on Pinterest