Nga: dr. Xhovalin Leka
Pirusti News
Ndershena, një hapësirë ku besimi, historia dhe qëndresa kanë lënë gjurmë të pashlyeshme. Mbi katedralen e Oroshit, në atë kreshtë ku ngrihen nëntë kisha, fryma e shenjtërisë nuk është vetëm simbolike, por e jetuar. Çdo gur, çdo lis, çdo shteg i këtij mali flet për rrënjë të thella dhe për njerëz që kanë lindur për të shërbyer.
Nga ky vend i shenjtë, nga Nënshenjti i Oroshit të Mirditës, u lind Doktor Pjetër Ndoj, që njihet jo thjesht si mjek, por si ndërgjegje profesionale dhe njerëzore.
Dr. Pjetër Ndoj nuk erdhi në mjekësi për emër, tituj apo lavdi. Erdhi për të lënë gjurmë. Dhe gjurmët e tij janë gdhendur në jetë të shpëtuara, në dhimbje të lehtësuara, në shpresa të rikthyera. Në kohë të vështira, kur mjekësia ishte më shumë sakrificë sesa teknologji, kur spitalet ishin shpesh strehë dhimbjeje dhe përkushtimi për jetën, Dr. Pjetër Ndoj zgjodhi të qëndrojë. Zgjodhi Mirditën. Zgjodhi njerëzit.
Si mjek laboratori, ai e njihte jetën në përmasat e saj më të detajuara. Për të, gjaku, analizat, shifrat laboratorike nuk ishin kurrë të ftohta apo abstrakte. Çdo kampion mbante pas vetes një histori, një familje, një ankth, një shpresë. Ai i lexonte këto shenja me profesionalizëm të lartë, me ndershmëri shkencore dhe me përkushtimin që buron vetëm nga një ndërgjegje e pastër.
Por misioni i tij nuk u ndal aty. Si drejtues i Spitalit të Rrëshenit, Dr. Pjetri u shndërrua në një model të rrallë të administrimit njerëzor. Ai nuk drejtonte me urdhra apo me autoritet të imponuar. Drejtonte me shembull. Me punë. Me praninë e tij të përhershme. Ishte gjithmonë i pari që vinte dhe i fundit që largohej nga spitali.
Në korridoret e atij spitali, emri i tij përmendej me respekt të thellë. Jo nga frika, por nga mirënjohja. Mjekët, infermierët dhe sanitaret, të gjithë e dinin se kishin përballë një drejtues të drejtë, që e njihte peshën e përgjegjësisë dhe nuk i shmangej asaj. Ai nuk e ndante stafin në të rëndësishëm dhe të parëndësishëm. Për të, çdo hallkë ishte jetike, sepse shërbimi ndaj njeriut nuk njeh hierarki krenarie.
Dr. Pjetër Ndoj nuk e përdori kurrë profesionin si mjet për përfitim personal. Ai e jetoi mjekësinë si mision. Në sytë e tij nuk lexohej lodhje, por vendosmëri. Nuk kishte arrogancë, por përulësi dhe mirësi. Dhe pikërisht kjo e bënte të veçantë. Sepse madhështia e tij nuk qëndronte në fjalë të bujshme, por në heshtje pune; jo në premtime, por në vepra konkrete.
Mirdita e mban si mjekun që gjendej pranë në momente të vështira. Si drejtuesin që nuk u fsheh pas zyrës, por zbriti në dhomën e pacientit, në urgjencë, në netët e gjata të ankthit. Si njeriun që e dinte se shëndeti nuk është statistikë, por jetë reale, me emër, fytyrë dhe dhimbje.
Sot, kur flitet për figura që kanë shërbyer me dinjitet, emri i Dr. Pjetër Ndojit vjen natyrshëm, pa nevojë zbukurimi. Ai është nga ata njerëz që nuk kërkojnë përmendore, sepse përmendorja e tyre është kujtesa kolektive. Është fjala e mirë që pëshpëritet:
“Ai mjek më diagnostikoi, më shpëtoi.”
“Ai është njeri i rrallë.”
“Ai nuk na la vetëm.”
Nga Ndershena e shenjtë e Mirditës, nga laboratori deri në drejtimin e spitalit, rrugëtimi i Dr. Pjetër Ndojit mbetet dëshmi se shërbimi i ndershëm është forma më e lartë e fisnikërisë. Dhe Mirdita, me gjithë plagët dhe krenaritë e saj, do ta ruajë këtë emër në ndërgjegjen e vet si një dritë të qetë, që nuk shuhet. Një shembull i gjallë i humanizmit njerëzor.
Kështu, Ndershena dhe Mali i Shenjtë nuk mbeten vetëm një vend në hartë, por një gjendje shpirtërore e Mirditës. Nëntë kishat mbi katedralen e Oroshit dhe Abacia e Prend Doçit janë më shumë se monumente; janë dëshmi se kjo tokë ka ditur të mbajë gjallë besimin, dijen dhe dinjitetin njerëzor nëpër kohë të vështira. Aty është formuar një kulturë e shërbimit, e heshtjes fisnike dhe e përgjegjësisë ndaj tjetrit.
Nga ky truall i shenjtë, ku fjala e Zotit dhe fjala e burrit kanë ecur krah për krah, dolën njerëz që e kthyen besimin në vepër dhe humanizmin në mision. Prandaj edhe rrugëtimi i Doktor Pjetër Ndojit nuk është i rastësishëm: ai është vazhdimësi e asaj fryme që Oroshi ka përcjellë brez pas brezi – frymë shërbimi, përulësie dhe dashurie për njeriun.
Në fund, kur përmendet emri i tij, përmendet edhe vendi që e lindi. Sepse mjekë të tillë nuk formohen vetëm në banka shkolle, por në vende ku shenjtëria, vuajtja dhe mëshira kanë bashkëjetuar. Dhe Ndershena e Oroshit, me historinë e saj të shenjtë, mbetet dëshmitare se nga rrënjë të forta lind gjithmonë shërbim i madh.
Ky është kolegu im i nderuar, Pjetër Ndoj.
@2017 – Pirusti News. Te gjitha te drejtat te rezervuara.
“Të gjitha të drejtat e këtij materiali jane pjesë ekskluzive e patjetersueshme e “pirustinews.com” sipas ligjit nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit” dhe të drejta të tjera të lidhura me to”.
Ndalohet kategorikisht kopjimi apo tjetërsimi etj, pa autorizimin e administratorit të “pirustinews.com”, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të ligjit 39/2016”.
Lejohet çdo shperndarje ne profile te ndryshme sipas deshires se gjthesejcilit qe e gjykon te arsyeshme.
Administrator
Aleksandër NDOJA