Përgatiti Aleksandër NDOJA
Një vit pas ndarjes nga jeta, kujtimi i Bardh Mhill Alisë mbetet i gjallë në çdo bankë shkolle dhe në çdo brez që ai formoi. Mësues, drejtues dhe reformator, ai nuk ndërtoi thjesht një karrierë, por ngriti një epokë të tërë në arsimin e Pukës, duke e kthyer dijen në mision dhe përkushtimin në trashëgimi.
Mësuesi nuk është thjesht një profesion; ai është një mision që lë gjurmë përtej kohës, një dritë që ndizet në mendjet e të rinjve dhe vazhdon të ndriçojë edhe kur vetë drita fizike shuhet. Në historinë e arsimit shqiptar, e sidomos në trevat e veriut, figura e mësuesit ka qenë gjithnjë një shtyllë morale dhe intelektuale, një prijës i heshtur që ndërton të ardhmen përmes dijes. Në këtë kuptim, portreti i mësuesit të vërtetë mishërohet më së miri tek ata individë që nuk u mjaftuan me detyrën, por e kthyen atë në ideal jetese.
Një nga këto figura të rralla, që përfaqëson në mënyrë të plotë këtë model, është Bardh Mhill Alia një emër që në Pukë dhe më gjerë tingëllon si sinonim i përkushtimit, dijes dhe vizionit në arsim. Ai nuk ishte vetëm një mësues i talentuar, por një reformator, një drejtues i lindur dhe një edukator që ndikoi thellë në breza të tërë nxënësish dhe kolegësh.
I diplomuar në vitin 1975 në Universitetin e Tiranës për matematikë me rezultate të larta, Bardh Mhill Alia u kthye menjëherë në një figurë të spikatur në gjimnazin e Pukës. Pasioni i tij për mësimdhënien dhe kërkesa e lartë ndaj vetes e bënë shpejt të dallohej si një ndër mësuesit më të përkushtuar të kohës. Vetëm katër vite më pas, në 1979, ai u emërua inspektor në seksionin e arsimit në Komitetin Ekzekutiv të rrethit një detyrë që i dha mundësi të ndikonte në mënyrë më të gjerë në zhvillimin e arsimit pukjan.
Sipas kujtimeve të kolegut dhe drejtuesit të njohur Preng Pistja, Bardh Mhill Alia ishte ndër figurat kyçe të asaj që pukjanët e quajnë me të drejtë “brezi i artë i arsimit”. Në vitet ’80 ai u shqua si një ndër specialistët më energjikë, më kërkues dhe më vizionarë, duke u bërë iniciator i një reforme të thellë në arsimin e mesëm. Brenda pak vitesh, numri i gjimnazistëve u shumëfishua, ndërsa arsimi u shtri në një rrjet më të gjerë shkollash në të gjithë rrethin.
Ky transformim nuk ishte vetëm sasior. Nën ndikimin e tij, u rrit ndjeshëm cilësia e arsimit dhe u përgatitën breza të rinj specialistësh vendas, duke zëvendësuar gradualisht mungesën e kuadrove lokale. Kulmi i këtij suksesi u arrit në vitin 1986, kur Puka u rendit ndër rrethet më të mira në Shqipëri për arsimin dhe shënoi nivelin më të lartë të pranimeve në universitete në rang kombëtar.
Pas një periudhe të suksesshme si specialist, Bardh Mhill Alia mori drejtimin e gjimnazit të Pukës, ku u dallua si drejtuesi më rezultativ i kësaj “fidanishteje” të dijes. Ai nuk u shkëput kurrë nga mësimdhënia, duke vazhduar të përgatiste maturantë për degët më të vështira si matematika, inxhinieria dhe ekonomia. Në këtë mënyrë, ai u bë jo vetëm mësues i nxënësve, por edhe “mësues i mësuesve” dhe “drejtor i drejtorëve”.
Edhe pas viteve ’90, ai vijoi të kontribuonte në arsim si specialist dhe drejtues, si në Pukë ashtu edhe në Tiranë, deri në daljen në pension. Dashuria për dijen nuk u shua kurrë: ai botoi dy manuale metodiko-shkencore në ndihmë të maturantëve, duke lënë pas një trashëgimi të prekshme edhe në formë të shkruar.
Vlerësimet për figurën e tij janë të shumta dhe të ndjera. Ismet Bala, ish-mësues dhe drejtor i tij, e kujton si një nxënës të jashtëzakonshëm: më i miri ndër dekada pune, i shkëlqyer në shkencat natyrore dhe model i rrallë për të rinjtë. Ndërsa Pashk Alia, vëllai dhe kolegu i tij, e përshkruan me nota poetike si një mendje të ndritur dhe një zemër që mësoi Pukën të mësojë një njeri i lindur në thjeshtësi, por i destinuar për madhështi.
Jeta e Bardh Mhill Alisë nuk ishte pa sfida. Që në rini ai u përball me padrejtësi, por nuk u thye. Përkundrazi, ai e ktheu zhgënjimin në forcë dhe rrugën e dijes në mision jetësor. Disiplina, qetësia dhe aftësia për të udhëhequr pa zhurmë e bënë një figurë të respektuar, që vendoste rregull me shembullin personal dhe me autoritetin moral.
Metodat e tij ishin po aq të veçanta sa edhe personaliteti. Ai dinte të edukonte përmes përvojës, duke i bërë mësuesit dhe nxënësit të kuptonin realitetin e njëri-tjetrit. Rasti i organizimit të mësuesve për të kaluar fundjavën në familjet e nxënësve mbetet një shembull i rrallë i pedagogjisë praktike dhe empatisë njerëzore.
Sot, një vit pas ndarjes nga jeta, Bardh Mhill Alia kujtohet me dhimbje dhe respekt nga familja, kolegët, nxënësit dhe gjithë komuniteti. Ai nuk ishte thjesht një emër në historinë e arsimit të Pukës ai ishte një epokë më vete. Një mësues që nuk mësoi vetëm lëndë, por mësoi si të jetohet me dinjitet, si të punohet me përkushtim dhe si të ndërtohet e ardhmja me dije.
Në kujtesën e atyre që e njohën dhe në gjurmët që la pas, ai mbetet përherë modeli i mësuesit të vërtetë. Një figurë që nuk shuhet me kohën, por bëhet dritë për brezat që vijnë. Akademia e Artit, Shkencës dhe Letrave “Mirdita” i ka akorduar titullin “Misionar i Arsimit dhe Dijes”.

@2017 – Pirusti News. Te gjitha te drejtat te rezervuara.
“Të gjitha të drejtat e këtij materiali jane pjesë ekskluzive e patjetersueshme e “pirustinews.com” sipas ligjit nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit” dhe të drejta të tjera të lidhura me to”.
Ndalohet kategorikisht kopjimi apo tjetërsimi etj, pa autorizimin e administratorit të “pirustinews.com”, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të ligjit 39/2016”.
Lejohet çdo shperndarje ne profile te ndryshme sipas deshires se gjthesejcilit qe e gjykon te arsyeshme.
Administrator
Aleksandër NDOJA

