Në kujtesë të një brezi të artë – Matura 1968 e shkollës “Bardhok Biba”

Nga Aleksandër NDOJA

Koha është gjykatësi më i paanshëm. Ajo e vendos secilin në vendin që meriton, jo për nga zhurma, por për nga puna, përkushtimi dhe vlera e qëndrueshme që lë pas. Dhe kur kthejmë kokën pas në historinë arsimore e shoqërore të Mirditës, një dritë e veçantë ndriçon mbi maturën e vitit 1968 të shkollës së mesme “Bardhok Biba” në Rrëshen – një brez që nuk pati vetëm diplomë, por mision.

Ata ishin të rinj në një kohë të vështirë, por me zemër të madhe. Në mungesë të kushteve ideale, ata patën një armë më të fortë: vullnetin për të mësuar dhe dëshirën për të dhënë më shumë se ç’mund të kërkohej. Nga kjo moshë e shpresës, dolën mësues që përhapën dritën në shkollat më të largëta të vendit, inxhinierë që eksploruan thellësitë e tokës shqiptare, oficerë që ruajtën rendin dhe nderin, juristë që kërkuan drejtësinë, mjekë që shëruan me dije dhe ndërgjegje, e shumë profesionistë që kudo që shkuan, nderuan veten, familjen dhe Mirditën.

Kontributi i tyre nuk mbeti lokal. Ai u bë mbarëkombëtar – një trashëgimi që sot i ka lënë vendin pensionit të merituar, por jo harresës. Sepse kontributi i tyre nuk mund të harrohet. Ata u formuan vit pas viti, në bankat e shkollës e në laboratorë, në zyrat e shtetit e në repartet ushtarake, në spitale e në zyrat e ligjit.

Nuk ka nder më të madh për një komunitet sesa të dijë të falënderojë. Ndaj sot, me mirënjohje të thellë, u përulemi përpara këtij brezi të artë – të përkushtuar, të ndershëm, të zotë e të pathyeshëm në moralin e tyre profesional dhe njerëzor. Ju nuk e patët luksin e sotëm, por dhatë themelet mbi të cilat është ndërtuar shumë nga ç’ne kemi sot.

Poezia që ju është kushtuar është më shumë se vargje: është një dëshmi për një jetë të jetuar me vlerë. Me humor, kujtim dhe respekt, ajo u jep emrave tuaj dimensionin që ju takon në kujtesën kolektive të Mirditës.

Sot, kur shumë prej jush i kanë vënë një pikë të ndritshme kapitullit profesional, por jo atij të kujtesës, ju themi:
Faleminderit! Faleminderit për çdo ditë pune, për çdo orë mësimi, për çdo fjalë udhëzuese, për çdo shembull të mirë që latë pas.
Mirdita është krenare për ju. Shqipëria ju është borxhli. Dhe ne, brez pas brezi, jemi mirënjohës për dritën që latë pas.

Por për të kuptuar më mirë çfar kualitetesh nxori kjo maturë, le të analizojmë poezinë e publikuar në profilin e juristit Llesh Jaku, ku citon se është bashkëautor me ing. Fran Jushi.

Kjo poezi është një homazh emocional dhe me vlera të thella shoqërore dhe kulturore, kushtuar një brezi të artë maturantësh të vitit 1968 të shkollës “Bardhok Biba” në Rrëshen, Mirditë – një brez që tashmë ndodhet në pension, por që ka lënë gjurmë të pashlyeshme në historinë arsimore, shkencore, kulturore dhe profesionale të vendit.

Dy vargëzuesit Jaku e Jushi kanë zgjedhur një stil të thjeshtë, të kuptueshëm, me vargje tetërrokëshe ose dhjetërrokëshe, të ndërthurura me rimë e humor të hollë popullor. Secili portret i paraqitur është një miniaturë letrare që mbart individualitet, karakter, profesion dhe kontribut. Duket qartë një dashuri e sinqertë dhe një mirënjohje e thellë për secilin person të përmendur.

Çdo figurë ka tiparet e veta dalluese: Gjon Ndreja që sfidon absurditetet burokratike, Nikoll Beleshi me humorin dhe radio-numrin e çuditshëm, Llesh Lleshi që zbulon misteret e gjeofizikës, Ndue Leci e Fran Leci që mishërojnë disiplinën dhe metodologjinë e matematikës, apo Llesh Çupi që trajton dhëmbët me dorë të artë. Pa folur per kontribute të mëdha të Pal Shqalshit, Preng Kaçorrit, Preng Lleshit, etj.

Humori si mjet për nderim – Poeti nuk përdor fjalë patetike, por një humor të butë, dashamirës, plot sharm, për të sjellë më afër lexuesit figurat. Kujtimet e çiltëra – si ai i Maksim Gorkit që “vodhi dardha” apo “rreshti po e rreshti jo” i kopjimit – janë më shumë se thjesht anekdota; janë simbole të përbashkëta të një kohe me vlera.

Dimensioni historik dhe shoqëror – Përtej karakterizimit personal, çdo varg është dëshmi e një kohe kur edukimi, përkushtimi dhe ndershmëria nuk ishin vetëm virtyte, por domosdoshmëri. Përmendja e vendeve si Thkella e Epër, Arrrt Marka Doda apo Malaj, e rrënjos poezinë në kontekstin lokal të Mirditës, duke i dhënë një ndjesi të fortë identiteti.

 Tone Kosova është e vetmja grua e përmendur, dhe kjo shënohet me një respekt të veçantë e përmendje të përulët. Ky nënvizon rolin e grave në arsim dhe sfidat që kanë përballuar në një ambient tradicionalisht mashkullor.

Kjo poezi është shumë më tepër sesa një kujtesë. Ajo është një akt falënderimi, një urë midis brezave, dhe një thirrje për të mos harruar themelet mbi të cilat është ndërtuar Mirdita dhe më gjerë shoqëria shqiptare. Poetika e vargut popullor, e lidhur ngushtë me tokën, profesionin dhe njerëzoren, përçon një mesazh përuniteti dhe krenarie kolektive.

Kjo poezi është si një “mozaik mirënjohjeje”, ku secili gur i çmuar – qoftë mësues, oficer, inxhinier apo mjek – ka ndriçuar një copëz të jetës shqiptare. Ajo duhet ruajtur si dokument kujtese kolektive dhe ndoshta edhe publikuar më gjerë, sepse i flet me respekt dhe dashuri brezit që e ndërtoi Shqipërinë me mund, dije dhe ndershmëri.

Le të ndjekim poezinë

Pirusti News

@2017 – Pirusti News. Te gjitha te drejtat te rezervuara.

“Të gjitha të drejtat e këtij materiali jane pjesë ekskluzive e patjetersueshme e “pirustinews.com” sipas ligjit nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit” dhe të drejta të tjera të lidhura me to”.

Ndalohet kategorikisht kopjimi apo tjetërsimi etj, pa autorizimin e administratorit të “pirustinews.com”, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të ligjit 39/2016”.

Lejohet çdo shperndarje ne profile te ndryshme sipas deshires se gjthesejcilit qe e gjykon te arsyeshme.

Administrator

Aleksandër NDOJA