Redaksionale nga Pirusti – News
Bota ndodhet sot përballë një kryqëzimi historik. Dy rrugë po bëhen gjithnjë e më të dukshme: ose Donald Trump dhe politika amerikane e udhëhequr prej tij arrijnë të frenojnë tiranitë dhe regjimet despotike, ose rendi global do të marrë një formë që shumica e njerëzimit nuk e dëshiron. Nuk bëhet fjalë për simpati personale apo bindje partiake, por për një realitet gjeopolitik ku vendimet e fuqive të mëdha kanë pasoja direkte mbi jetën e miliona njerëzve të shtypur.
Tiranitë nuk kanë vend në globin njerëzor. Historia ka dëshmuar se regjimet që mbështeten te frika, dhuna dhe shtypja nuk prodhojnë stabilitet, por vetëm vuajtje të zgjatura dhe shpërthime të dhunshme në të ardhmen. Çdo regjim që ndërton pushtetin mbi gjakun e qytetarëve të vet është i destinuar të përballet me përgjegjësi.
Nëse një ditë do të kemi një epilog për situatën në Venezuelë, qoftë edhe në formën e ndëshkimit politik apo ligjor të figurave si Nicolás Maduro, ky akt do të shërbejë si precedent dhe paralajmërim për çdo regjim që beson se pushteti ruhet përmes dhunës. Në këtë kontekst, kërcënimi i drejtpërdrejtë i Trump ndaj Iranit, që regjimi të mos vrasë protestuesit siç ka bërë periodikisht, merr një domethënie që shkon përtej retorikës politike: ai shndërrohet në një vijë të kuqe morale.
Një dimension shpesh i anashkaluar i kësaj përplasjeje globale ndodhet shumë pranë nesh, në Manzë të Durrësit. Prej vitesh aty jeton e strehuar opozita iraniane në kampin Ashraf. Këta njerëz kanë qenë objekt i vazhdueshëm i keqinformimit dhe propagandës së regjimit të Ajatollahëve, i cili i ka etiketuar si terroristë apo kërcënim sigurie.
Realiteti është krejt tjetër. Ata janë mjekë, inxhinierë, psikologë, specialistë të fushave të ndryshme njerëz të arsimuar, të kulturuar dhe me një dashuri të thellë për Iranin e tyre. Ata nuk kërkojnë kaos, por një atdhe ku liria, dinjiteti dhe e drejta për të menduar ndryshe të mos ndëshkohen me burg ose vdekje.
Për vite me radhë, këta individë kanë jetuar nën frikën e dorës së gjatë të një regjimi despotik, duke mbajtur gjallë shpresën se një ditë do t’u bashkohen familjarëve të tyre në një Iran të lirë. Sot, sytë e tyre janë të kthyer nga Shtetet e Bashkuara, nga Trump dhe nga protestuesit brenda Iranit, të cilët me guxim dalin në rrugë përballë një aparati shtetëror brutal.
Kjo shpresë nuk është naive. Ajo mbështetet në bindjen se komuniteti ndërkombëtar, veçanërisht fuqitë perëndimore, nuk mund të qëndrojnë pafundësisht indiferente përballë krimeve të hapura kundër njerëzimit.
Në këtë panoramë duhet parë edhe një fakt shpesh i kamufluar: SHBA ka një objektiv të qartë ndaj figurave “non grata”, ndaj atyre që ndërtojnë pushtetin mbi dhunën, frikën dhe vrasjen e qytetarëve të pafajshëm. Kjo nuk është hakmarrje, por përpjekje për të vendosur një standard ndërkombëtar, ku krimet kundër njerëzimit nuk fshihen pas nocionit të sovranitetit shtetëror.
Nëse ky standard dështon, atëherë bota e nesërme do të jetë më e errët, më e pasigurt dhe më e padrejtë.
Në fund, dilema mbetet e thjeshtë, por e rëndë: ose tiranitë do të frenohen dhe do të marrin mesazhin se koha e tyre ka mbaruar, ose globi do të rrëshqasë drejt një normalizimi të dhunës shtetërore.
Dhe kjo e dyta nuk është bota që shumica e njerëzimit dëshiron të trashëgojë.
@2017 – Pirusti News. Te gjitha te drejtat te rezervuara.
“Të gjitha të drejtat e këtij materiali jane pjesë ekskluzive e patjetersueshme e “pirustinews.com” sipas ligjit nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit” dhe të drejta të tjera të lidhura me to”.
Ndalohet kategorikisht kopjimi apo tjetërsimi etj, pa autorizimin e administratorit të “pirustinews.com”, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të ligjit 39/2016”.
Lejohet çdo shperndarje ne profile te ndryshme sipas deshires se gjthesejcilit qe e gjykon te arsyeshme.
Administrator
Aleksandër NDOJA