Nga Preng Pistja, ish-drejtues i arsimit në Pukë
Muzikolog, dirigjent, kompozitor dhe instrumentist, Nut Tahiri është një prej atyre figurave që e kanë lidhur jetën e tyre pazgjidhshmërisht me muzikën dhe veprimtarinë artistike. Për dekada me radhë, ai ka qenë pjesë e pandarë e jetës kulturore të Pukës, duke dhënë një kontribut të rëndësishëm në formimin e instrumentistëve të rinj, në organizimin e veprimtarive artistike dhe në pasurimin e repertorit muzikor.
Nut Tahiri u lind më 10 gusht 1945, në fshatin Mjedë, të rrethit të Shkodrës, në një familje të njohur për traditat patriotike, arsimdashëse dhe bujare. Ai ishte djali i dëshmorit Tahir Hasmegaj, i cili ra gjatë Luftës Nacionalçlirimtare në Vishegrad të Jugosllavisë. Arsimin e detyruar shtatëvjeçar e përfundoi në vendlindje. Që në këto vite, talenti i tij për muzikën dhe artin u shfaq qartë. Ai u bë një nga figurat kryesore të grupit artistik të shkollës, duke marrë pjesë në veprimtaritë kulturore të shkollës dhe të rrethit. Ishte pikërisht kjo periudhë që do të shënonte fillimin e një rrugëtimi të gjatë në botën e muzikës.
Nga Liceu Artistik në Tiranë te specializimi për dirigjim
Në vitin 1964 përfundoi Liceun Artistik në Tiranë, një prej institucioneve më të rëndësishme të përgatitjes së specialistëve të muzikës në Shqipëri. Gjatë viteve të studimit u dallua për talentin dhe përkushtimin e tij në fushën e muzikës. Në këtë periudhë, Nuti u vlerësua me çmimin e dytë për këngën “Fshati dhe shkolla”. Në të njëjtën periudhë, edhe kompozitorët Kujtim Laro dhe Robert Radoja u vlerësuan për krijimtarinë e tyre, përkatësisht me çmime të dyta dhe të para. Më pas vijoi specializimin në Akademinë e Arteve, ku u diplomua për dirigjim të orkestrës frymore. Kjo përgatitje profesionale do të bëhej një prej shtyllave kryesore të veprimtarisë së tij artistike në vitet që pasuan.
Pas përfundimit të studimeve në Tiranë, u emërua drejtor i Shtëpisë së Kulturës së Kooperativës Bujqësore të Bashkuar Mjedë. Gjatë tre viteve të punës aty, ai ngriti grupin e estradës, ansamblin artistik, si dhe një grup vajzash me çifteli, duke i dhënë një dimension të ri jetës kulturore të zonës. Pas kryerjes së shërbimit ushtarak, punoi si mësues në shkollat e Mjedës dhe Pistullit. Edhe në këtë detyrë, muzika mbeti në qendër të punës së tij. Ai u angazhua në zbulimin dhe përgatitjen e talenteve të reja, duke ndihmuar shumë prej tyre të hidhnin hapat e parë në skenën artistike.
Puka, qyteti ku la gjurmë të pashlyeshme në muzikë
Në vitin 1972, Ministria e Arsimit dhe Kulturës e vuri në dispozicion të rrethit të Pukës. Menjëherë pas kësaj, u emërua në Pallatin e Kulturës të qytetit të Pukës, fillimisht si drejtor dhe më pas si shef muzike. Mbërritja e tij në Pukë do të shënonte një etapë të rëndësishme në veprimtarinë e këtij institucioni. Aftësitë profesionale, energjia dhe përkushtimi i tij ndikuan në rritjen e nivelit artistik të orkestrave dhe grupeve muzikore. Nën drejtimin e tij, interpretimi dhe harmonizimi i instrumentistëve morën një dimension më të konsoliduar, ndërsa aktivitetet artistike u pasuruan me repertor dhe forma të reja shprehjeje.
Një prej kontributeve të rëndësishme të Nut Tahirit ishte themelimi i bandës frymore të Pukës, të cilën e drejtoi për rreth njëzet vjet. Paralelisht, ai themeloi edhe orkestrën popullore për fëmijë, të përbërë nga instrumente tradicionale, me të cilën përfaqësoi Pukën në gjashtë Festivale Mbarëkombëtare të Fëmijëve në Shkodër. Në total, ai mori pjesë në rreth 18 festivale kombëtare dhe mbarëkombëtare, ku u vlerësua me çmime të dyta dhe të treta. Për veprimtarinë e tij si dirigjent i orkestrës së fëmijëve, u nderua me çmime dhe certifikata mirënjohjeje.
Fizarmonika dhe shkopi i dirigjentit, pjesë e së njëjtës histori
Në gjithë këtë rrugëtim, fizarmonika zë një vend të veçantë. Ishte instrumenti me të cilin ai u specializua dhe që do ta shoqëronte për gjithë jetën. Shpesh, fizarmonika në krah dhe përvoja e tij e gjatë artistike bëheshin pjesë e të njëjtit moment skenik: herë si instrumentist, herë si dirigjent e herë si harmonizues i tingujve të orkestrës. Në duart e tij, veglat e ndryshme muzikore gjenin një ekuilibër të natyrshëm dhe krijonin një tingull të plotë e harmonik. Vështirë të gjendej një veprimtari artistike në Pukë ku Nuti të mos ishte i pranishëm, qoftë në drejtimin artistik, në përgatitjen muzikore apo drejtpërdrejt në interpretim.
Për rreth 15 vjet, deri në vitin 1990, ai ishte anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë, ku u vlerësua me Urdhrin “Naim Frashëri”. Kontributi i tij u shtri edhe përtej Pukës. Ai mori pjesë në festivale dhe veprimtari artistike në Kukës, Krujë, Tiranë, Librazhd, Lezhë, Delvinë e Shkodër, ku u vlerësua me çmime të para dhe të dyta. Për pjesëmarrjen në premiera dhe veprimtari estrade, u nderua gjithashtu me medalje të shkallës së parë nga Ministria e Arsimit.
Vlerësime në Festivalet Folklorike Kombëtare të Gjirokastrës
Një kapitull i rëndësishëm i veprimtarisë së tij lidhet me Festivalet Folklorike Kombëtare të Gjirokastrës. Ai mori pjesë si instrumentist me çifteli e dajre dhe u vlerësua me çmimin e parë për muzikën e një valleje vajzash. Interpretimi i tij në instrumente të ndryshme, së bashku me aftësinë për të harmonizuar orkestrën dhe paraqitjen e tij skenike, kontribuonin në krijimin e një performance të plotë dhe të konsoliduar.
Banda frymore ishte një tjetër hapësirë ku prania e tij ishte e dukshme. Në ditë festash dhe në veprimtari të ndryshme publike, Nuti gjendej shpesh në krye të orkestrës, duke e drejtuar me mjeshtëri dhe njëkohësisht duke u ardhur në ndihmë instrumentistëve me përvojën dhe njohuritë e tij profesionale.
Kompozitor dhe krijues i dhjetëra këngëve
Krahas interpretimit dhe dirigjimit, Nut Tahiri ka dhënë kontribut edhe si kompozitor. Ai ka krijuar dhjetëra këngë, të interpretuara nga këngëtarë të ndryshëm. Një vend të veçantë në krijimtarinë e tij zënë këngët e kompozuara për Festivalet e Pionierëve, veprimtari që për vite me radhë ishin pjesë e rëndësishme e jetës artistike të fëmijëve.
“Krenaria e Qytetit” dhe vazhdimësia e misionit artistik
Pas viteve ’90, kontributi i tij në jetën kulturore të Pukës u vlerësua edhe nga Bashkia e qytetit, e cila i akordoi titullin “Krenaria e Qytetit”. Pas transferimit në Shkodër, ai vijoi të japë kontributin e tij në fushën e arsimit dhe të muzikës. Si mësues muzike në shkollën “Dobrac”, krijoi grupin artistik “Zëra gazmore”, me të cilin organizoi koncerte në disa shkolla, duke vazhduar kështu edhe një nga misionet më të rëndësishme të jetës së tij: afrimin e brezave të rinj me muzikën dhe artin.
Një trashëgimi që mbetet pjesë e kujtesës kulturore të Pukës
Në rrugëtimin e gjatë artistik të Nut Tahirit, krahas çmimeve, vlerësimeve dhe aktiviteteve të shumta, mbetet mbi të gjitha gjurma që ai ka lënë te njerëzit me të cilët ka punuar. Thjeshtësia në komunikim, dashuria për muzikën, përkushtimi ndaj të rinjve dhe këmbëngulja për të sjellë në skenë veprimtari artistike me nivel sa më të lartë kanë qenë disa prej tipareve që e kanë shoqëruar gjatë gjithë karrierës së tij. Nga Mjeda në Pukë, nga fizarmonika te shkopi i dirigjentit, nga skena e festivaleve te puna e përditshme me fëmijët dhe instrumentistët e rinj, jeta artistike e Nut Tahirit është një dëshmi e një pasioni të kthyer në profesion dhe të një profesioni të shndërruar në kontribut. Një kontribut që, përmes muzikës, vazhdon të mbetet pjesë e kujtesës kulturore të Pukës dhe më gjerë.
@2017 – Pirusti News. Te gjitha te drejtat te rezervuara.
“Të gjitha të drejtat e këtij materiali jane pjesë ekskluzive e patjetersueshme e “pirustinews.com” sipas ligjit nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit” dhe të drejta të tjera të lidhura me to”.
Ndalohet kategorikisht kopjimi apo tjetërsimi etj, pa autorizimin e administratorit të “pirustinews.com”, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të ligjit 39/2016”.
Lejohet çdo shperndarje ne profile te ndryshme sipas deshires se gjthesejcilit qe e gjykon te arsyeshme.
Administrator
Aleksandër NDOJA