Fotografia e vitit 1955 paraqet Zog I i Shqipërisë së bashku me motrën e tij Maxhide në bordin e anijes franceze “Maréchal Joffre”, në Aleksandria, një imazh i ngarkuar me simbolikë nga jeta e tij në mërgim. Nuk ishte thjesht një udhëtim drejt Francës, por një etapë e re në përpjekjen e vazhdueshme për të mbajtur gjallë çështjen shqiptare në arenën ndërkombëtare.
I detyruar të largohej nga Shqipëria në prill 1939, pas pushtimit italian të udhëhequr nga Benito Mussolini, Zogu nuk e konsideroi mërgimin si tërheqje përfundimtare nga jeta politike. Përkundrazi, ai e trajtoi atë si një front paralel diplomatik. Gjatë qëndrimit në Greqi, Turqi, Britani dhe më pas në Egjipt, ai ndërtoi dhe ruajti lidhje me qarqe politike, diplomatike e ushtarake perëndimore, duke synuar që çështja shqiptare të mos zbehej në tryezat e vendimmarrjes ndërkombëtare.
Në Egjipt, ku gjeti strehim për disa vite, Zogu mbajti kontakte të vazhdueshme me përfaqësi diplomatike perëndimore dhe me diasporën shqiptare. Ai zhvilloi takime dhe korrespondencë me diplomatë, ndërmjetës dhe figura politike, duke kërkuar mbështetje për rikthimin e një Shqipërie të pavarur dhe jokomuniste pas Luftës së Dytë Botërore. Në këtë kuadër, mërgata mbretërore funksionoi si një lloj oborri në ekzil, me rrjet komunikimi dhe përfaqësimi politik.
Transferimi në Francë në vitin 1955 shënoi përpjekjen për t’u afruar me qendrat evropiane të diplomacisë dhe medias. Parisi dhe riviera franceze ofronin jo vetëm kushte më të mira jetese e shëndeti, por edhe një hapësirë më të favorshme për ndikim politik. Në këtë periudhë, veprimtaria e tij u përqendrua në lobim, në mbajtjen e kontakteve me strukturat antikomuniste dhe në ruajtjen e legjitimitetit simbolik si sovran në mërgim.
Raportime si ato të shpërndara nga United Press International dhe të botuara në St. Louis Post-Dispatch dëshmojnë se figura e tij vazhdonte të kishte jehonë në opinionin ndërkombëtar. Ai paraqitej jo vetëm si një ish-monark ballkanik, por si një alternativë politike shqiptare në kontekstin e Luftës së Ftohtë.
Megjithëse nuk arriti të rikthehej kurrë në atdhe, veprimtaria diplomatike e Mbretit Zog në mërgim mbetet një kapitull më vete në historinë shqiptare: përpjekja e vazhdueshme për të ruajtur subjektivitetin politik të Shqipërisë në sytë e botës, përmes kontakteve, deklaratave dhe prezencës në shtypin ndërkombëtar. Ai mbeti, deri në fund të jetës, një sovran pa fron, por jo pa agjendë politike.
Burimi: St. Louis Post-Dispatch, mars dhe 9 gusht 1955
@2017 – Pirusti News. Te gjitha te drejtat te rezervuara.
“Të gjitha të drejtat e këtij materiali jane pjesë ekskluzive e patjetersueshme e “pirustinews.com” sipas ligjit nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit” dhe të drejta të tjera të lidhura me to”.
Ndalohet kategorikisht kopjimi apo tjetërsimi etj, pa autorizimin e administratorit të “pirustinews.com”, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të ligjit 39/2016”.
Lejohet çdo shperndarje ne profile te ndryshme sipas deshires se gjthesejcilit qe e gjykon te arsyeshme.
Administrator
Aleksandër NDOJA